De joggingbroek door Fenne van Heemstede – 2e prijs

///De joggingbroek door Fenne van Heemstede – 2e prijs
De joggingbroek door Fenne van Heemstede – 2e prijs 2016-12-09T22:30:08+00:00

De joggingbroek

door Fenne van Heemstede – 2e prijs

Rode-wijn-glas[fusion_builder_container hundred_percent=Als pa niet thuis was, trokken licht en warmte aarzelend door ons huis. Lang weg bleef hij nooit. Met het openen van de achterdeur vielen mijn flintertjes geluk in duizend kleine stukjes. Dan keek ik en maakte me klein, net als mama. Was voor bui had hij? Had hij gedronken? Was hij alleen? Of had hij een van zijn vrienden meegebracht? Meestal grote kerels; pa werkte in de bouw. We namen geen enkel risico en veranderden ogenblikkelijk in geluidloze slaafjes. Mama pakte mijn hand. In de keuken dronk ze snel een glas rosé en bracht vliegensvlug de beugelflesjes bier. Ik kwam met de snacks die ze frituurde. Meestal zag hij me niet staan. Maar soms kneep hij in mijn wang. Meestal had hij zijn joggingbroek al aan. ‘Je bent mijn schatje,’ zei hij dan en grijnsde breed.

Ik begrijp nu dat ze angstig was. Misschien banger nog dan ik. Bier, meer bier! Als ze zouden drinken, was de kans dat ze in slaap zouden vallen groter. Maar zo nu en dan bleven ze klaarwakker. Dan werd er gelachen, geruft en geboerd om het hardst. Zou ze opgelucht zijn geweest als pa’s tijdelijk kompaan haar meisje verkoos boven haar? Ik maak mijzelf wijs dat ze het vreselijk vond. Dat hoort toch zo? Ik was haar dochter. Al zegt dat natuurlijk niets, ik was immers ook zíjn kind. Hij wachtte bij de deur.

Wanneer zal mijn moeder met huilen zijn gestopt? Want dat zal ze toch gedaan hebben als pa de televisie harder zette en zij in de keuken wachten moest. Ze wist toch wat er gaande was? Snikte ze als ze ’s ochtends het besmeurde nachtponnetje zag? Wat voelde ze als ze een warme kruik voor me maakte omdat mijn buik zo’n pijn deed?

Ik pak het fotolijstje van de schoorsteenmantel en druk een kus op het portret van het kleine meisje met de fletse ogen. Dan zet ik de verwarming een graadje hoger en steek alle kaarsjes aan. Licht en warmte hebben hier vrij spel.

Reactie van Fenne van Heemstede

Profiel-Fenne[1]Inloggen lukte maar niet. Mijn account leek gehackt. Echt iets voor de maandagmorgen, dacht ik en besloot me niet te ergeren en er later op de dag wel ‘even’ naar te kijken. Twitter werkte immers wel. En daar stond het, zomaar patsboem: ‘Fenne, van harte gefeliciteerd met je 2e prijs. Ik heb je een e-mail gestuurd.’

Tja, toen moest dat mailaccount natuurlijk even snel geopend. Maar niet voor ik een rondedansje had gemaakt. En even iets gezongen. ‘Lang zal ik leven’ denk ik, maar zeker weet ik het niet. Want was ik niet stomverbaasd?

 

Mijn schrijfproces

In feite stond mijn verhaal in een mum van tijd op papier. Maar het bleek veel te lang. Te veel feiten, te veel emotie. Ik moest een stapje terug doen en schrapte… uh… veel? Ach, eigenlijk alles.

Ik zocht en vond – mede dankzij mijn beste schrijfvriendje – rust en afstand. ‘De joggingbroek’ kreeg langzaam vorm. Maar het kan altijd beter. Daarom ben ik reuze blij met deze mooie prijs. Ik kijk uit naar de cursus. Wie weet word ik dan volgende keer eerste. Grapje, Marjon! Dank je wel!

Marjon Sarneel namens de jury over ‘De joggingbroek’ van Fenne van Heemstede

Wat ben ik blij dat Fenne om aan de 335 woorden te komen zoveel heeft moeten schrappen. Ze heeft daarbij precies de juiste keuzes gemaakt. Doordat uitleg ontbreekt heeft het verhaal een dreigende ondertoon en dat begint al in de eerste zin met het woordje ‘aarzelend’.

Juist door niets te benoemen, dwingt Fenne van Heemstede mijn verbeelding om actief te worden. Juist door de onafgemaakte gedachten, de suggererende woorden ervaar ik dit verhaal als een mokerslag.

De wanhoop, de vragen waarop geen antwoord komt, maken dat ik als lezer dit kind in mijn armen wil nemen en troosten. Ze maken ook dat ik vurig hoop dat dit verhaal niet autobiografisch is.

Als je de lezer zó kunt achterlaten, dan ben je een vakvrouw. (Marjon Sarneel/OSMS)

Tweede prijs : -75% korting op deelname aan de schrijfcursus Autobiografisch Schrijven 1 bij OSMS

[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]