De personages klinken wel realistisch, maar allemaal hetzelfde – deel 1.

OSMS-gastblog door Leonardo Pisano

Ter gelegenheid van de dialoogschrijfwedstrijd Pennen met Mosterd die uitgeverij Ambilicious organiseert in samenwerking met Leonardo Pisano bespreekt Leonardo als gastblogger de meest voorkomende kritiekpunten en tekortkomingen, en tips en trucs om die te verhelpen in een serie van acht blogs.

De blogs verschijnen bij toerbeurt op een andere schrijverssite. De vorige blogs uit de serie verschenen bij Marije Onstenk en bij Nel Goudriaan.

Hieronder volgt het derde deel uit de serie.

Onzeker over je schrijftalent?
Vraag het gratis e-boek aan.

direct starten met schrijven

Doe mee met de wedstrijd en win bijvoorbeeld een uur schrijfcoaching, verzorgd door een OSMS-schrijfcoach.

Wat als je personages allemaal hetzelfde klinken? Dat is een probleem dat vrijwel zeker terug te voeren is op je eigen stem: het is jouw verhaal en het is jouw stem steeds aan het woord. Ieder personage is als het ware een kloon van je eigen spraak.

De remedie is dat je in de huid van je personages kruipt – de personages die je zelf hebt gecreëerd, die je zelf goed behoort te kennen. Ook in het dagelijks leven heb je zelf verschillende stemmen. Je praat anders tegen je kinderen als je kwaad op ze bent. Je praat anders op je werk dan tegen je partner. Met andere woorden: je speelt diverse rollen, je past je stem – niet je persoonlijkheid – een beetje aan de situatie aan. Houd dit principe voor ogen als je je personages een stem geeft. Kruip in het hoofd van je personages wanneer je dialoog schrijft.

Er zijn twee remedies om dit probleem te tackelen.

  • Ten eerste ken je je personages niet goed genoeg. Ze reageren zoals jij zou reageren, ze gebruiken woorden en zinnen die jij zou gebruiken. Bedenk dat ze woorden moeten gebruiken die bij hun achtergrond, opleiding en opvoeding passen, anders komen ze niet ‘echt’ over.

Er wringt iets wat de lezer onbewust aanvoelt. De remedie is terug naar de tekentafel. Ontwikkel je personages dieper, met een focus op hoe ze praten, en hoe ze reageren op anderen.

  • De tweede truc is het contrastprincipe te gebruiken. Vergroot niet alleen de onderscheidende kenmerken van de personages in de dialoog zelf, maar zorg voor verschillen. Zet een personage dat haastig praat tegenover een slome. Plaats een felle vrouw tegenover een bedaarde man. Het effect is dat beide personages individueler worden gekleurd.

Sommige schrijvers maken profielen van hun personages. Daarin kun je een aantal kenmerkende zinnen opnemen en van deze nagaan hoe je belangrijkste personages die zouden zeggen.

Doe mee met Pennen met Mosterd!

Voor reglement, prijzen en overige details over de wedstrijd klik hier.

Volg Leonardo’s blogs om je dialogen nóg beter te maken.
De volgende blog van Leonardo, De personages klinken wel realistisch, maar allemaal hetzelfde – deel 2, zal verschijnen in week 37 op de website van Odile Schmidt.

Leonardo Pisano schrijft verhalen met het thema ‘individuele vrijheid’ als leidend motief. In oktober 2017 is zijn tweede boek verschenen bij Uitgeverij Ambilicious: Noblesse Oblige is een psychogische thriller. Zijn kennis over dialogen schrijven is gebundeld in Mosterd voor de maaltijd, waarvan in november een nieuwe versie verschijnt. Voor meer informatie: www.leonardopisano.nl.

Volg Leonardo op Twitter of link met hem op Facebook.

Facebook Comments